تدوین و ارائه مدلی جامع، یکپارچه و ملی در همکاری و ارتباط صنعت و دانشگاه

این پژوهش برای تدوین الگویی ملی از همکاری صنعت و دانشگاه، مدل‌های ارتباط دانش و تولید را بررسی می‌کند. گزارش الگوهای فشار علم، کشش بازار، تعامل علم و بازار، نظام ملی نوآوری و رابطه سه‌جانبه دانشگاه، صنعت و دولت را توضیح می‌دهد. تجربه کشورهایی مانند آمریکا، کانادا، هلند، سنگاپور و عمان و نمونه‌هایی از دانشگاه‌های ایران نیز مقایسه می‌شوند.

در بخش تجربی، عوامل سازمانی، ارتباطی و فنی با پرسش‌نامه و مصاحبه با متخصصان بررسی شده‌اند. مطالعه برای تحلیل روابط میان عوامل از روش دیمتل استفاده می‌کند و مؤلفه‌هایی مانند رضایت از همکاری، ارتباط متخصصان، قواعد حمایتی و انعطاف‌پذیری سازمان‌ها را در طراحی مدل مورد توجه قرار می‌دهد. هدف، ارائه چارچوبی متناسب با شرایط ایران است که همکاری علمی را به نیاز و ظرفیت اجرایی صنعت پیوند دهد.