بررسی تنظیم‌گری در صنعت حمل و نقل ریلی کشور و ارائه راهکارهای بهبود آن

این پژوهش ساختار تنظیم‌گری حمل‌ونقل ریلی ایران را در چهار حوزه اقتصادی، ایمنی، فنی و محیط‌زیستی بررسی می‌کند. گزارش با مرور قوانین و مقررات، نقش نهادها و رابطه آن‌ها با سیاست‌گذاری، بهره‌برداری و مشتریان صنعت را ترسیم می‌کند. سپس اصول حکمرانی تنظیم‌گران و دیدگاه خبرگان صنعت را برای ارزیابی وضعیت موجود به کار می‌گیرد.

از مسائل مطرح‌شده در خلاصه مدیریتی، هم‌زمانی وظایف سیاست‌گذاری، تنظیم‌گری و تصدی‌گری در شرکت راه‌آهن، تداخل وظایف نهادی و شفافیت فعالیت‌های تنظیم‌گری است. بخش پیشنهادها، ساختارهای مختلف را از نظر استقلال و یکپارچگی تنظیم‌گر مقایسه می‌کند و مزایا و محدودیت‌های آن‌ها را توضیح می‌دهد. در نتیجه، مطالعه از توصیف مقررات فراتر رفته و به طراحی نهادی برای بهبود عملکرد و پاسخ‌گویی در صنعت ریلی می‌پردازد.